Skip to content

Ocena D-Dimera w diagnostyce zakrzepicy żył głębokich cd

1 miesiąc ago

536 words

Głębokie żyły oceniano pod kątem ściśliwości w odstępach cm od wspólnej żyły udowej do punktu, w którym żyła podkolanowa łączy żyły łydkowe. U pacjentów, u których nie stwierdzono zakrzepicy żył głębokich, rozpoznano zakrzepicę żył głębokich, jeśli żyła była nieściśliwa. U pacjentów z historią zakrzepicy żył głębokich zdiagnozowano zakrzepicę żył głębokich, jeśli wystąpiło nowe nieściśliwe miejsce lub jeśli średnica zakrzepu zwiększyła się o co najmniej 4 mm od poprzedniego pomiaru.6,7 Jeśli zmiana w Średnica skrzepu wynosiła mm lub mniej, wykluczono nawrót. Jeśli średnica skrzepu wzrosła o 1,1 do 3,9 mm, badanie ultrasonograficzne powtórzono tydzień później lub przeprowadzono flebografię. Randomizacja
Randomizację przeprowadzono w blokach generowanych komputerowo, o rozmiarach bloków od 4 do 12 i z rozwarstwieniem według historii wcześniejszej zakrzepicy żył głębokich i według ośrodka. Przypadki losowania ukryto w nieprzezroczystych kopertach. Pielęgniarka otworzył koperty kolejno po podpisaniu formularza zgody pacjenta i ustaleniu klinicznego prawdopodobieństwa zakrzepicy żył głębokich. Ultrasonografowie i technicy laboratoryjni wykonujący testy D-dimerów nie byli świadomi zadań pacjentów.
Nadzór i działania następcze
Pacjenci otrzymujący diagnozę zakrzepicy żył głębokich byli leczeni konwencjonalną terapią przeciwzakrzepową. Inni pacjenci zostali poproszeni o zgłoszenie się do ośrodka badawczego lub skontaktowanie się z nim, jeśli mieli objawy zgodne z żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, a ich stan był oceniany jeden tydzień i trzy miesiące po prezentacji.
Wyniki
Wszystkie zdarzenia podejrzewane o wynik były oceniane w znormalizowany sposób przez zespół orzekający, który był nieświadomy przypisań pacjentów, jak opisano wcześniej.8-10 Pierwszorzędowym rezultatem był rozwój proksymalnej zakrzepicy żył głębokich lub zatorowości płucnej w ciągu trzech miesięcy u pacjentów u których pierwotnie wykluczono zakrzepicę żył głębokich.
Obliczanie wielkości próbki
Na podstawie naszych wcześniejszych badań spodziewaliśmy się częstości powikłań zakrzepowo-zatorowych na poziomie 0,8 procent podczas trzymiesięcznego okresu obserwacji wśród pacjentów w grupie kontrolnej, u których wykluczono zakrzepicę żył głębokich.1,11 Badanie miało wystarczająca moc do wykrycia wzrostu o 0,8% w częstości powikłań zakrzepowo-zatorowych w grupie D-dimerów w porównaniu z grupą kontrolną. Wybrano 0,8 procent, aby uzyskać bezwzględną stopę 1,6 procent, ponieważ był to odsetek zdarzeń kontrolnych w dwóch badaniach wykorzystujących samo obrazowanie ultrasonograficzne.12,13 Próbka 500 pacjentów na grupę miałaby 80 procent moc z dwubiegunowym błędem alfa mniejszym niż 0,05, aby zapewnić, że obie strategie diagnostyczne były równoważne pod względem skuteczności w granicach 0,8 procent i że 95-procentowy przedział ufności dla tej różnicy w proporcjach wynosiłby 0,5% na korzyść strategii D-dimerów lub 2 procent na korzyść strategii kontroli14
Analiza statystyczna
W pierwotnej analizie porównano częstość występowania proksymalnej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej podczas trzymiesięcznej obserwacji u pacjentów z grupy kontrolnej i grupy D-dimerów, u których początkowo wykluczono zakrzepicę żył głębokich.
[przypisy: warszawa stomatologia, toxo igg cena, prześwietlenie zębów ]
[więcej w: buggy olx, rutinoscorbin skład, misja afganistan cda ]

0 thoughts on “Ocena D-Dimera w diagnostyce zakrzepicy żył głębokich cd”