Skip to content

Porównanie surfaktantu jako natychmiastowej profilaktyki i jako terapia ratunkowa u noworodków o mniej niż 30 tygodniach ad 6

2 miesiące ago

514 words

Wzdłużna ocena potrzeby wsparcia oddechowego. Panel A pokazuje wymagane stężenie tlenu wdechowego (FIO2), a panel B średnie ciśnienie w drogach oddechowych. Linie ciągłe reprezentują grupę profilaktyczną, a linie przerywane – grupę ratunkową. Wszystkie wartości są średnie, a I słupki pokazują SE. Aby przeliczyć wartości w centymetrach wody na kilopaskale, pomnóż przez 0,098. Wzdłużne oceny wymagań dotyczących FIO2 i średniego ciśnienia w drogach oddechowych w ciągu pierwszych 72 godzin przedstawiono na rycinie 2. Pomimo poprawy natlenienia stwierdzonej u leczonych niemowląt w grupie ratunkowej po początkowej dawce środka powierzchniowo czynnego, dane te pokazują, że niemowlęta z grupy profilaktycznej konsekwentnie obniżały zapotrzebowanie na suplementację tlenową i wspomaganie wentylacji podczas pierwszych 72 godzin życia, niż cała grupa niemowląt losowo przydzielonych do terapii ratunkowej. Całą grupę ratunkowo-terapeutyczną należy stosować w celu rzetelnego porównania, ponieważ nie jest możliwe stwierdzenie, które dzieci z grupy profilaktycznej nie spełniłyby kryteriów leczenia ratunkowego. W związku z tym niemowlęta w grupie ratunkowej, które faktycznie otrzymały środek powierzchniowo czynny (141 na 244), miały bardziej poważną chorobę niż wskazują na to.
Apgar Scores
Tabela 3. Tabela 3. Wyniki noworodków według grupy leczenia. * Jednominutowe wyniki Apgar (tabela 3) były niższe w grupie z profilaktyką (średnia, 3,9) niż w grupie leczonej ratowaniem (średnia, 4,5; P = 0,02 przez test rangowy Friedmana). Pięciominutowe punkty Apgar były wyższe w grupie z profilaktyką (średnia, 7,1) niż w grupie terapii ratunkowej (średnia, 6,8), chociaż różnica ta nie była istotna (P = 0,17 w teście rangowym Friedmana).
Częstość występowania odmy opłucnowej i utrzymująca się potrzeba terapii tlenowej
Jak pokazuje Tabela 3, odma opłucnowa rozwijała się rzadziej w grupie profilaktycznej niż w grupie leczonej ratunkowo. W podgrupie niemowląt urodzonych w 26 tygodniu ciąży lub wcześniej, różnica ta była również obserwowana (P = 0,03 w teście Cochran-MantelHaenszel), ale w podgrupie urodzonej po 26 tygodniach ciąży nie było znaczącej różnicy w częstość odmy opłucnowej. Trzydzieści sześć procent niemowląt w grupie zarówno profilaktycznej (85 z 235), jak i grupie terapii ratunkowej (89 z 244) miało uporczywe zapotrzebowanie na tlenoterapię w wieku 28 dni (Tabela 3). Odsetek ten był podobny w obu grupach, gdy podzielono je według wieku ciążowego (. = 26 tygodni vs.> 26 tygodni) (Tabela 3).
Jednym z czynników, który należy wziąć pod uwagę w porównaniu częstości występowania przewlekłej choroby płuc w tych dwóch grupach, jest to, że niemowlęta o niższym wieku ciążowym w grupie profilaktycznej miały lepsze przeżycie, a ci pacjenci najprawdopodobniej mieli ciągłe zapotrzebowanie na tlenoterapię. Czynnik ten częściowo uwzględniono w naszej analizie zmiennej kombinacyjnej powietrze żywe i oddychające w pomieszczeniu przez 28 dni (tabela 3). W całej grupie z profilaktyką 54 procent (127 z 235) dzieci żyło i oddychało powietrzem w pokoju w wieku 28 dni, podczas gdy 47 procent (115 z 244) dzieci w całej grupie ratunkowej było żywe i oddychało powietrze w pomieszczeniu
[patrz też: masaz prostaty film, gumtree kraków oddam za darmo, nfz zielona góra sanatoria lista oczekujacych ]

0 thoughts on “Porównanie surfaktantu jako natychmiastowej profilaktyki i jako terapia ratunkowa u noworodków o mniej niż 30 tygodniach ad 6”

  1. [..] odnosnik do informacji w naukowej publikacji odnosnie: zamykanie naczynek warszawa[…]