Skip to content

Wpływ hormonu przytarczycznego, alendronianu lub obu u mężczyzn z osteoporozą czesc 4

2 miesiące ago

543 words

Błąd dokładności tej techniki wynosi od 3 do 5 mg na centymetr sześcienny15 Analiza statystyczna
Z góry określonym punktem końcowym była zmiana gęstości mineralnej kości kręgosłupa lędźwiowego. W naszej wcześniejszej analizie wykorzystano dane dotyczące gęstości mineralnej kości mierzonej tylko podczas gdy mężczyźni otrzymywali aktywną terapię – to jest od 0 do 30 miesiąca w grupie alendronianowej i terapii skojarzonej oraz od 6 do 30 miesiąca w grupa hormonów przytarczyc – i oceniać zmiany w poziomie fosfatazy alkalicznej w surowicy tylko wtedy, gdy zmieniała się monotonicznie (tj. do 12 miesiąca). Zastosowano mieszaną analizę wariancji w celu oceny wpływu leczenia na każdą zmienną. Nasza analiza zakłada, że gęstość mineralna kości w każdym miejscu szkieletowym zmienia się w różnym tempie u każdego mężczyzny.
W analizie wariancji w modelu mieszanym czynnikiem był konkretny człowiek, czas, leczenie i interakcje między człowiekiem a czasem oraz leczenie i czas. Stosunek F był stosunkiem interakcji między leczeniem a czasem do interakcji między człowiekiem a czasem (tj. Terminem błędu). Model ten wykorzystano do sprawdzenia, czy różnice w średnich nachyleniach między grupami terapeutycznymi były większe niż oczekiwano, biorąc pod uwagę różnice w nachyleniu poszczególnych mężczyzn. W naszej analizie ustalono, że jeśli stosunek F był statystycznie istotny (wskazywał na ogólną różnicę między grupami terapeutycznymi), wówczas zbadalibyśmy średnie nachylenia określonych grup terapeutycznych w porównaniach parami, stosując średnie z najmniejszych kwadratów z tej samej analizy wariancji. Wartości linii bazowej porównano z wykorzystaniem analizy wariancji. Szybkość zdarzeń niepożądanych została porównana z użyciem dokładnego testu Fishera.
Dane analizowano na dwa sposoby: po pierwsze z włączeniem tylko tych danych uzyskanych podczas gdy mężczyźni brali swoje przypisane leczenie (analiza per-protokołów), a następnie oddzielnie z włączeniem wszystkich danych, niezależnie od tego, czy mężczyźni nadal brali przypisane im dane. leczenie (analiza zamiaru leczenia). Dziesięciu mężczyzn (siedmiu w grupie hormonów przytarczyc i trzech w grupie z terapią skojarzoną) przerwało uczestnictwo, zanim możliwe było uzyskanie dalszych pomiarów gęstości kości podczas leczenia przypisanym do nich badanym lekiem, a dane dotyczące tych mężczyzn nie zostały uwzględnione w żadnym badaniu analizy podłużne. Dodatkowych sześciu mężczyzn (jeden w grupie alendronianowej, trzech w grupie hormonów przytarczyc i dwóch w grupie terapii skojarzonej) przerwał leczenie, zanim można było uzyskać jakiekolwiek powtarzalne pomiary gęstości kości, ale powróciło ono w przypadku pomiarów gęstości kości. Ich dane są uwzględniane tylko w analizach zamiaru leczenia. Czterech mężczyzn (dwóch w grupie alendronianowej i dwóch w grupie z terapią skojarzoną) przerwało leczenie badaniem po uzyskaniu co najmniej jednego powtarzanego pomiaru gęstości kości podczas leczenia przypisanym im lekiem. Wyniki u tych mężczyzn są uwzględnione zarówno w analizie na podstawie protokołu, jak iw analizie zamiar-leczenie w okresie, w którym przyjmowali przypisany im lek badany, ale są uwzględniane tylko w analizie zamiaru leczenia.
[patrz też: endodoncja kraków, stomatolog narkoza, migotanie w oku ]
[więcej w: dakolen, bilobil intense, psychoterapia mokotów ]

0 thoughts on “Wpływ hormonu przytarczycznego, alendronianu lub obu u mężczyzn z osteoporozą czesc 4”